Mówiąc o domowych zielonych lekarzach, nie sposób pominąć milczeniem tak wspaniałej rośliny doniczkowej jak Kalanchoe, żyworódka. Ten domowy kwiat od dawna osiadł na parapetach miejskich mieszkań.

Kalanchoe, żyworódka, płodnolist (Kalanchoe Adans.) – rodzaj roślin z rodziny gruboszowatych. Liczy kilkadziesiąt gatunków rosnących w tropikalnych obszarach na obu półkulach. Gatunkiem typowym jest Kalanchoe laciniata.

Często żyworódka pierzasta jest uprawiana jako roślina ozdobna, nieświadoma swoich właściwości leczniczych.

Należy od razu zauważyć, że nie wszystkie rośliny domowe mają właściwości lecznicze.

Aby móc z korzyścią korzystać z Kalanchoe, należy najpierw zapoznać się z odmianami, które są do tego odpowiednie. W sumie istnieje ponad 200 odmian tej kultury. W naturze można je znaleźć w regionach, w których panuje klimat tropikalny i subtropikalny.

Nie wszystkie odmiany nadają się do ogrodnictwa w pomieszczeniach.

Więcej niż tylko nie wszystkie Kalanchoe officinalis.

Jeśli chcesz wykorzystać tę kulturę do tradycyjnej medycyny, powinieneś zwrócić uwagę na następujące odmiany:

· Degremonta.

· Cirrus.

Te dwie odmiany mają podobny wygląd. Osobliwością tych odmian jest to, że w procesie wzrostu tworzą dużą liczbę zarodków, które gromadzą się między ząbkami liści. Warto również zauważyć, że obie te odmiany mają blaszki liściowe, które znajdują się naprzeciwko.

Jednocześnie istnieją pewne różnice:

· Pinnate Kalanchoe leczniczy wyróżnia się zielonymi blaszkami liściowymi, które mają niebieskawy połysk. Warto również zauważyć, że kształt talerzy jest owalny. Mają spiczastą końcówkę.

· Odmiana Degremont wyróżnia się obecnością trójkątnych, wydłużonych blaszek liściowych, które są niejako „sfałdowane” na pół wzdłuż osi środkowej. Jeśli przyjrzysz się im uważnie, to warto zauważyć, że na górze są pomalowane na zielono, a na dole mająfioletowe plamy. To właśnie z powodu tego układu i cech blaszek liściowych ta odmiana u zwykłych ludzi ma inną nazwę – krokodyl.

Jednocześnie zalety Kalanchoe są dobrze znane. Ze względu na swoje właściwości lecznicze jest bardzo poszukiwany w medycynie tradycyjnej. Z tego powodu jest również często określany jako lekarz domowy lub drzewo życia, a także żeń-szeń domowy.

Kwiat Kalanchoe oprócz efektu dekoracyjnego posiada również właściwości lecznicze:

• szerokie liście kwiatu są myte, kruszone. Sok lub nalewka służy do leczenia ran z powodu antyseptycznego działania kwiatu;
• kwiat Kalanchoe wykazuje również podobne właściwości lecznicze w przypadku oparzeń;
• sok jest stosowany jako środek przeciwzapalny, gdy jest przyjmowany doustnie. Możesz wypłukać usta słabym roztworem soku, aby wzmocnić dziąsła, a sok również łagodzi pierwsze oznaki przeziębienia;
• przygotowanie maści na bazie tłuszczu i soku kwiatowego.

Tradycyjna medycyna sugeruje przygotowywanie nalewek alkoholowych na bazie soku kwiatowego, które można przechowywać w lodówce w formie puszki przez kilka miesięcy. System korzeniowy rośliny nie jest wykorzystywany do celów medycznych. Część nadziemną stosuje się, gdy kwiat osiąga 40-60 cm.

Warto zauważyć, że zapotrzebowanie na kulturę w medycynie tradycyjnej wynika z faktu, że jej tkanki zawierają dużą liczbę cennych pierwiastków, a mianowicie:

· Taniny.

· Wapń.

Enzymy. polisacharydy.

· Miedź.

· Kwasy organiczne.

Krzem.

Magnez.

· Żelazo.

· Witaminy.

· Mangan.

Najcenniejszy jest sok z tych upraw. Odmiany Peristoe i Degremon różnią się tym, że są prawie 90% płynne. Dzięki temu uzdrowiciele ludowi uprawiają rośliny i wydobywają sok, który ma szerokie zastosowanie. Specjalna kompozycja roślin czyni je wielofunkcyjnymi.

Sok może być stosowany jako remedium na:

Zmniejszać stan zapalny.

Jako środek przeciwbakteryjny.

Przyspieszenie gojenia ran.

Aplikacja Kalanchoe ma zastosowanie nie tylko przez uzdrowicieli ludowych ale także w takich gałęziach medycyny jak okulistyka, chirurgia, stomatologia, ginekologia.

W soku Kalanchoe znaleziono flawonoidy, garbniki, polisacharydy, wiele kwasów organicznych, a także pierwiastki mineralne.

Kalanchoe ma po prostu fantastyczne właściwości odkażające i regenerujące. Jego sok jest dobry na czyraki, wysypki skórne, a nawet egzemy.

Sok Kalanchoe ma wyraźne działanie przeciwzapalne i dlatego jest stosowany w gojeniu się ran, oparzeń, odmrożeń. Nie tylko niszczy infekcję bakteryjną, ale także wykazuje działanie przeciwwirusowe.

Właściwości lecznicze KalanchoeZnana jest stymulująca reakcja soku w związku z odbudową uszkodzonych tkanek.

Sok Kalanchoe jest skuteczny w przypadku zapalenia migdałków, choroby przyzębia i zapalenia jamy ustnej.

Sok Kalanchoe jest szeroko stosowany w recepturach tradycyjnej medycyny.

Matkom karmiącym zaleca się nałożenie 2-3 kropli soku na każdy sutek po karmieniu dziecka na popękane sutki. Uzdrowienie następuje zwykle piątego lub szóstego dnia.

Świeżo wyciśnięty sok z Kalanchoe Degremon dobrze jest zakopać w nosie z katarem, jeśli jest nasmarowany błoną śluzową nosa leczy grypę, a dla osób zdrowych może być z powodzeniem stosowany podczas epidemii jako profilaktyka.

W leczeniu wielu chorób stosuje się liście Kalanchoe, które mają właściwości przeciwbólowe i gojące rany.

Świeże zmiażdżone liście tej rośliny zatrzymują krwawienie z ran, szybko łagodzą ostry ból, a nawet ból zęba; leczą panaryt (ropne zapalenie torebki paznokciowej) i mastitis (piersi), doskonale goją rany, odmrożenia, oparzenia, przetoki.

Jedną z głównych i najcenniejszych użytecznych właściwości Kalanchoe jest to, że roślina jest stosowana w leczeniu ran. Jej działanie ma na celu nie tylko dezynfekcję, ale także eliminację martwych tkanek. Z tego powodu roślina nazywana jest „chirurgiem bez noża”.

W kosmetykach ludowych Kalanchoe z powodzeniem stosuje się w leczeniu trądziku, plam na twarzy.

Żródło: www.orhideya.net.ru