Miłorząb japoński  to roślina reliktowa nagonasiennych, często nazywana żywą skamieliną. Rodzaj obejmuje szereg gatunków kopalnych, a jedynym współczesnym gatunkiem jest Miłorząb (łac. Ginkgo bilŏba).

Pierwsza naukowa wzmianka o miłorzębie została wykonana przez Engelberta Kempferv „Amoenitatum egzotycznarum” (1712). Pomyłkowo nagrał go jako Ginkgo, Itsjo zamiast Ginkjo, Itsjo. Później Karl Linneusz w “Mantissa plantarum II” (1771) powtórzył ten błąd i nazwa ginkgo przylgnęła do drzewa.

Specyficzny epitet bíloba to po łacinie „dwupłatowy”, ponieważ większość liści jest podzielona na dwie połówki.

Miłorząb japoński (biloba) i jego skład chemiczny

Unikalny skład chemiczny liściastych igieł Ginkgo biloba przedstawia obszerną tabelę ponad 100 substancji aktywnych. Należy zwłaszcza zauważyć, że niektóre substancje biologiczne, takie jak triterpenowe laktony gingkolid i bilobalid, występują wyłącznie w tym jednym gatunku rośliny. Zawarte są w 6-12% całkowitego składu substancji aktywnych. Ponad 1/4 składu miłorzębu dwuklapowego zajmuje zawartość takich substancji jak bioflawonoidy – kwercetyna, izoramnetyna, kempferol i glikozydy flawonoidowe – ginkgetyna, bilobetyna, mirycetyna. Oprócz powyższych składników formuła Ginkgo biloba zawiera skondensowane garbniki, kwasy organiczne i miłorzębowe, poliprenole, zasady azotowe, aminokwasy, woski, katechiny, steroidy, kardanole i cukry. Jest też duża ilość pierwiastków śladowych takich jak: magnez, żelazo, potas, wapń, fosfor. A także minerały: selen, mangan, miedź, tytan. Z liści wyizolowany jest również cenny enzym – dysmutaza ponadtlenkowa, która chroni organizm przed rodnikami tlenowymi.

Miłorząb dwuklapowy ma dość szerokie zastosowanie medyczne, ze względu na jego działanie farmakologiczne. Ginkgo biloba, który jest częścią każdego leku, ma pozytywny wpływ na organizm jako całość i osobno na jego układy.

Żródło: legend-tea.ru