Na ogół istnieje około 60 gatunków tej rośliny, z których jeden różni się od wszystkich. Barszcz Sosnowskiego (Heracleum sosnowskyi Manden.) Wśród roślin zielnych Sosnowski to prawdziwy gigant. Na wysokość może osiągnąć 3 metry tworząc nieprzejezdne zarośla.

Katastrofą botaniczną jest uważane miejsce, w którym barszcz porasta, ponieważ jest to złośliwy chwast praktycznie niemożliwy do wytępienia nawet przez Roundup. Nie ma konkurentów i agresywnie zarasta całe pola tworząc śmierdzącą dżunglę. Tak, tak, barszcz ma wyraźny zapach i śmierdzi nawet w postaci wysuszonej.

W medycynie barszcz był używany od czasów starożytnego Egiptu. Ale trzeba bardzo uważać – barszcz jest trujący! Jedna dobra rzecz nie jest śmiertelna ???? Faktem jest, że w roślinie znajdują się związki fototoksyczne, które znacznie zwiększają wrażliwość skóry na światło słoneczne. Jeśli nie wiesz o tym, oderwij zielony liść barszczu i wymieszaj z jego sokiem – będziesz miał gwarancję ciężkiego oparzenia, nie mówię o hospitalizacji …

Fototoksyczność barszczu tłumaczy się tym, że jego sok zawiera substancje światłoczułe z grupy furanokumaryn. Pod wpływem promieniowania ultrafioletowego zamieniają się w aktywną formę, która może powodować uszkodzenia skóry – wpływ na struktury komórkowe następuje na poziomie DNA.

Szczególne niebezpieczeństwo polega na tym, że dotknięcie rośliny może nie powodować od razu dyskomfortu. Jednak po pewnym czasie, zwłaszcza w jasnym letnim słońcu, na skórze pojawi się silne oparzenie – niezwykle bolesne i trudne do wyleczenia. Dostanie się soku z barszczu do oczu doprowadzi do oparzeń rogówki, a w rezultacie do ślepoty. Nawet aerozol soku z barszczu i jego pyłku w wysokich stężeniach może powodować obrzęk krtani, górnych części przełyku.  

Chociaż jest to dość dziwne barszcz jest uważany za doskonałą roślinę pastewną a ludzie mogą go również jeść. Sama nazwa mówi sama za siebie “barszcz” – nadaje się do barszczu. Na przykład, barszcz syberyjski jest tradycyjnie stosowany w sałatkach i zupach jako przyprawa. Ponadto jest świetną rośliną miodową.

Skład:

węglowodany, cukier, białko, białko, witamina C, karoten, fitokumaryny, mikroelementy: kobalt, cynk, miedź, mangan, tytan, bor, nikiel, żelazo, wapń; olejki eteryczne: ester oktylowy kwasu octowego i masłowego

Wskazania:

wąglik, zapalenie węzłów chłonnych, fekalia, choroby żołądkowo-jelitowe, choroby ginekologiczne, choroby nerek, korzenie Sosnowskiego niszczą kamienie żółciowe, ester oktylowy kwasu octowego – skuteczne w przypadku rzęsistkowicy

Przeciwwskazania:

Barszcz powoduje alergie kontaktowe i oddechowe, oparzenia. W dużych dawkach może powodować zatrucia.

Zastosowanie:

przed jedzeniem liście barszczu są parzone wrzątkiem lub gotowane, nasączone solą fizjologiczną. Liście są solone, kiszone lub suszone.

Opr: Chris Dudikov

Żródło: medicplants.blogspot.com