Ważne jest nie tylko prawidłowe zbieranie ziół leczniczych, ale także prawidłowe ich suszenie.

Co dzieje się z rośliną, gdy wysycha?

Lecznicze działanie roślin wynika z zawartości w nich pewnych związków chemicznych, a naszym celem jest jak najdłuższe ich zachowanie. Ale w żywej roślinie stale zachodzą różne procesy biochemiczne, w wyniku których niektóre substancje czynne ulegają zniszczeniu (nie jest przypadkiem, że zaleca się zbieranie surowców leczniczych w ściśle określonym czasie – kiedy stężenie użytecznych pierwiastków jest maksymalne).

Właściwe suszenie pozwala zachować maksimum użytecznych substancji w surowcu. Suszenie zatrzymuje te procesy: dla aktywności enzymów komórkowych konieczne jest medium wodne. Usuwając wilgoć, zatrzymujemy procesy wewnątrzkomórkowe, które prowadzą do przemian lub rozkładu substancji aktywnych. A zatem im szybciej suszymy, tym mniej tracimy.

Otóż ​​w wilgotnym środowisku łatwo rozmnażają się różne mikroorganizmy i grzyby pleśniowe – wysokiej jakości suszenie surowców leczniczych chroni je przed takimi uszkodzeniami.

Ogólne zasady suszenia roślin leczniczych

Większość ziół leczniczych należy suszyć w cieniu: pod wpływem promieni słonecznych niszczenie zawartych w nich dobroczynnych związków przyspiesza i zmienia się naturalny kolor surowca. W przypadku niektórych rodzajów surowców suszenie na słońcu jest surowo zabronione.

Obejmują one:

· wszelkie rośliny olejków eterycznych ( tymianek , oregano , mięta i inne);

· rośliny zawierające glikozydy ( konwalia , adonis, mącznica lekarska i inne);

· kwiaty i kwiatostany ( nagietek , chaber i inne);

· liście duże ( podbiałek , babka lancetowata i inne), ziele pokrzywy.

Kwiatów i kwiatostanów nie wolno suszyć na słońcu.

Konieczne jest zapewnienie dobrej wentylacji: jeśli suszy się w pomieszczeniu, musi być wentylowane; jeśli używasz piekarnika, nie zapomnij zostawić uchylonych drzwi; jeśli masz możliwość wysuszenia surowców w piekarniku, zachowaj ciąg pozostawiając przepustnicę do połowy otwartą.

Gdzie suszyć zioła lecznicze

Jeśli regularnie zbierasz surowce lecznicze, warto zadbać o wyposażenie dogodnego miejsca do ich suszenia.

Idealną opcją jest wentylowany strych pod blaszanym dachem. Latem powstają tu optymalne warunki: wysokie temperatury i dobra cyrkulacja powietrza. Jeśli nie ma strychu, możesz przeznaczyć miejsce na zioła na ulicy pod baldachimem lub w wiejskim domu. W zimne i wilgotne lata, kiedy naturalne ciepło do suszenia nie wystarcza, można skorzystać z suszarki, piekarnika lub piekarnika.

Zioła można suszyć w pęczkach

Trawę suszy się, wiążąc je w małe pęczki i zawieszając na sznurach lub gwoździach pod sufitem. Ale ta metoda nie jest odpowiednia dla wszystkich roślin – na przykład ziele centaury małe, suszone w pęczkach, żółknie i pleśni.

Surowiec możesz wysuszyć rozprowadzając go cienką warstwą na papierze lub tkaninie – to najbardziej uniwersalna metoda. Należy jednak pamiętać, że w sezonie masowego zbioru ziół leczniczych będziesz potrzebować dużo miejsca.

Do suszenia kwiatów i kwiatostanów, owoców, nasion dobrze jest użyć ramek z naciągniętej gazy lub drobnej siatki; Przyda się również taca, blacha do pieczenia lub szerokie pudełko z niskimi bokami.

Suszarka elektryczna przydaje się nie tylko do zbierania ziół leczniczych, ale także do suszenia owoców, jagód i grzybów.

Reżim temperaturowy

Temperatura suszenia zależy od rodzaju surowca leczniczego. Tak więc rośliny zawierające olejki eteryczne należy suszyć w temperaturze nie wyższej niż +35 stopni (w wyższych temperaturach olejek eteryczny odparowuje). Surowce o wysokiej zawartości witaminy C (na przykład owoce dzikiej róży) są szybko suszone w wysokich temperaturach (+ 70 … + 90 stopni). Rośliny, w których głównymi substancjami czynnymi są glikozydy, również suszy się szybko (aby zatrzymać aktywność enzymów niszczących te związki), ale w niższych temperaturach – +50…+60 stopni.

Cechy suszenia niektórych rodzajów surowców leczniczych

Jagody i soczyste owoce przed suszeniem należy wysuszyć. Najlepiej robić to na słońcu; jeśli pogoda nie dopisuje, surowiec układa się na blasze lub blasze do pieczenia przykrytej kilkoma warstwami papieru, który jest wymieniany w miarę moczenia w soku. Tak przygotowane jagody suszy się w piecu lub suszarce w umiarkowanej temperaturze.

Jagody muszą być suszone przed suszeniem. Kwiaty i kwiatostany suszą się szybko, zapewniając dobrą wentylację. Niepożądane jest ich mieszanie podczas suszenia, dlatego surowce układa się cienką warstwą. Duże liście układa się pojedynczo i odwraca po wyschnięciu wierzchu.

Podczas korzystania z suszarki lub piekarnika surowce są często przesuszone. Aby nie kruszyła się podczas pakowania, nie zamieniała się w kurz, należy przez pewien czas trzymać ją w pomieszczeniu, aby wchłonęła trochę wilgoci z powietrza, a dopiero potem rozłożyć w workach lub pojemnikach.

Jak sprawdzić, czy suszenie zostało zakończone?

Dobrze wysuszone surowce z reguły zachowują swój naturalny kolor (pożółkłe lub sczerniałe liście, wyblakłe płatki świadczą o tym, że roślina nie została odpowiednio wysuszona i najprawdopodobniej utracono jej właściwości lecznicze).

Jagody i soczyste owoce uważa się za suszone, jeśli nie ubrudzisz się ściskając je w dłoni, a surowce pozostają kruche, nie sklejają się w grudkę. Po wyschnięciu korzenie powinny pękać z chrzęstem, a liście i kwiaty zmielić na proszek.

Opr: Chris D.

Żródło: 7dach.ru