Korzeń omanu lekarskiego (łac. Ínula helénium) ma wyraźne właściwości antyseptyczne i przeciwzapalne. W ziołolecznictwie od czasów starożytnych był stosowany jako środek gastroprotekcyjny, żółciopędny, moczopędny, wykrztuśny, przeciw pasożytniczy i gojący rany a to daleko od pełnego spektrum jego działania farmakologicznego!

Zdolność rośliny do nadawania siły osobie jest zawarta w jej najbardziej symbolicznej nazwie – omanu lub dziewiątej sile. Jeśli Słowianie uważali go za skuteczne lekarstwo na 9 chorób, to Chińczycy wierzyli, że pomaga na 99 dolegliwości. Zastanów się, jak ta legendarna roślina jest przydatna dla współczesnego człowieka.

Aktywne składniki omanowy haj

Głównym składnikiem aktywnym omanu, którego zawartość wynosi 3% całkowitej masy, jest jego olejek eteryczny . Otrzymał nazwę „alantovoe” po jednym z jego składników – alantolu . Zawiera również proazulen, który ma wartość farmakologiczną . Ale szczególnie badacze wyróżniają grupę laktonów seskwiterpenowych (gorzkich), które są niezbędne w leczeniu i profilaktyce wielu chorób. Wcześniej mieszankę głównej goryczki olejków eterycznych – alantolaktonu i izoalantolaktonu – nazywano heleniną.

Ze względu na dużą zawartość goryczy roślinnej olejek alanthowy wykazuje silne działanie przeciwbakteryjne, przeciwwirusowe, przeciwzapalne, antyseptyczne, przeciwgrzybicze i przeciwrobacze . Goryczka jest szczególnie przydatna w przewodzie pokarmowym, wątrobie i woreczku żółciowym. Nie tylko chronią je przed uszkodzeniami, ale także stymulują ich pracę, ale przede wszystkim w inulinie omanowym – do 40% całkowitej masy korzenia rośliny.

Po dostaniu się do organizmu ludzkiego włóknista polisacharydowa inulina i pokrewna jej pseudoinulina i inulenina pełnią ważną misję dla jelit – służą jako pożywka dla korzystnej mikroflory. Odpowiednia ilość inuliny w naszej diecie to gwarancja zdrowego trawienia i zdrowej mikroflory jelitowej . Znany jest również ze swoich właściwości hipoglikemicznych i zdolności oczyszczania organizmu z toksyn, toksyn i nadmiaru „złego” cholesterolu (o niskiej gęstości).

Dodatkowe działanie farmakologiczne omanu wynika z obecności w jego składzie następujących substancji:

• kwas askorbinowy (witamina C) i tokoferol (witamina E) to silne antyoksydanty neutralizujące destrukcyjne działanie wolnych rodników; szczególnie skuteczne w swojej naturalnej formie i w połączeniu ze sobą;
• saponiny , które działają łagodnie moczopędnie, uspokajająco, regenerująco i przeciwwrzodowo, a także obniżają poziom cholesterolu;
• flawonoidy , z których szczególnie przydatna jest kwercetyna – przeciwutleniacz i neuroprotektor, który pomaga łagodzić stany zapalne i obrzęki, zapobiegać rakowi;
• żywice o działaniu przeciwbakteryjnym i przeczyszczającym;
• dziąsła (substancje śluzowe), które mogą zmniejszać podrażnienia w przewodzie pokarmowym, neutralizować produkty toksyczne, obniżać poziom cholesterolu;
• alkaloidy , które w doświadczeniach wykazały właściwości przeciwbólowe (KL Zelenskaya i wsp. „Znieczulający wpływ wyciągów alkoholowych z Inula helenium L.”);
• kwasy organiczne octowy i benzoesowy , które sprzyjają alkalizacji środowiska wewnętrznego, zmniejszają kwasowość przewodu pokarmowego, co niekorzystnie wpływa na patogenną mikroflorę, ogranicza procesy fermentacyjne i gnilne w jelicie.

Hepatoprotekcyjne i żółciopędne właściwości omanu

Korzeń omanu lekarskiego pomaga w utrzymaniu i prawidłowym funkcjonowaniu wątroby i pęcherzyka żółciowego. Roślinna goryczka, w którą jest bogata, jest silnym stymulatorem produkcji i wydalania żółci z pęcherzyka żółciowego . A pierwszy jest tak samo ważny jak drugi.

Rzeczywiście, przy braku żółci, trawienie jelitowe, tworzenie śluzu i transport strawionego przez jelito cienkie pogarszają się, syntetyzuje się mało sekretyny i cholecystokininy. Cholesterol i bilirubina są słabo przetworzone, tłuszcze niedostatecznie przyswajalne, przez co organizm odczuwa niedobór witamin rozpuszczalnych w tłuszczach i kwasów tłuszczowych.

Nie mniej niebezpieczne i stagnacja żółci (cholestaza), prowadząca do poważnych zaburzeń metabolicznych, wzrostu wątroby, żółtaczki, zapalenia pęcherzyka żółciowego – zapalenia pęcherzyka żółciowego, tworzenia się kamieni w woreczku żółciowym i drogach żółciowych. Pod wpływem laktonów seskwiterpenowych i inuliny omanowej ściany pęcherzyka żółciowego kurczą się intensywniej, wpychając żółć do dwunastnicy . A jeśli już wystąpił stan zapalny z powodu cholestazy, oman przyda się również jako środek przeciwzapalny i oczyszczający, detoksykujący.

Ponadto inulina poprawia metabolizm wątrobowy, chroni strukturę błon komórkowych wątroby hepatocytów przed zniszczeniem, poprawiając ich funkcje.
Opr: kustosz.

Źródło: ogorod.ua