Iglica pospolita (Erodium cicutarium (L.) L`Her.) Nazwy zwyczajowe: bociani nosek, bociany, dziębrenosek, bekasek szaleniowy, bociani dzió b– gatunek rośliny z rodziny bodziszkowatych (Geraniaceae).

Jest to jednoroczna roślina zielna z rodziny pelargonii o wysokości 8-45 cm, korzeń jest cienki, włóknisty. Liście pierzaste, przeciwległe, z przylistkami. Cała roślina jest gęsto pokryta włoskami. Kwiaty o pięciu nierównych płatkach, różowe lub jasnofioletowe, zebrane w końcowe kwiatostany o trzech ośmiokwiatowych kwiatostanach. Kwiaty bociana to efemerydy, otwierają się tylko na jeden dzień. Owocem jest pudełko.

Roślina otrzymała swoją nazwę ze względu na podobieństwo owocu do głowy i dzioba bociana. Stąd nazwa naukowa: od greckiego słowa „erodius” – czapla.

Iglica pospolita (Bocian) kwitnie od lipca do września. Ukazuje się w całej strefie leśnej, ale nie tworzy ciągłych zarośli. Rośnie na polach, uprawach, ogrodach warzywnych, nieużytkach, nieużytkach.
Trawa bocianowa jest wykorzystywana do celów leczniczych. Zbiera się go w okresie kwitnienia. Suszy w zwykły sposób w cieniu.

Surowiec zawiera garbniki, flawonoidy, żywice, acetylocholinę, karoten, cukier, kwasy organiczne, kwas askorbinowy, witaminę K, saponiny triterpenowe, wapń i inne pierwiastki śladowe.

Leki mają działanie ściągające, hemostatyczne i przeciwdrgawkowe.

Nalewka z ziela bociana zmniejsza przepuszczalność ścian naczyń krwionośnych. W medycynie tradycyjnej i ludowej stosuje się wywar na różne krwawienia, drgawki, przeziębienia, zapalenie płuc, zapalenie opłucnej, od “wzdęcia żołądka”, dusznicy bolesnej, strachu, chorób kobiecych, dzieci kąpią się w nim ze skazą, jako płukanie gardła na ból gardła, nalewki alkoholowe – podczas mycia ropnych ran.

W medycynie ludowej wywar z Iglica pospolita  (bociana) stosuje się na przeziębienia, choroby kobiece, zapalenie opłucnej, płukanie gardła, kąpiele ze skazą.

Opr: Chris D.

Żródło: ogorod.ua