Łopian ( Arctium lappa L.) duży to duża roślina dwuletnia. W pierwszym roku tworzy jedynie rozetę o szerokich, siateczkowatych, pomarszczonych liściach, a w drugim – wysoką (do 1,5 m) rozgałęzioną łodygę. Liście łodygowe są mniejsze, jajowate, od spodu obficie owłosione. Wszystkie kwiaty są rurkowate, różowo-fioletowe, zebrane w kuliste koszyczki na końcach pędów.

Koszyczki posiadają sprasowane listki kopertowe, zahaczone u góry zaokrąglone. Dzięki tym haczykom kosze z dojrzałymi niełupkami przyczepiają się do ubrania przechodzącego człowieka, do sierści zwierząt i są przenoszone na znaczne odległości. Z tego powodu łopian stał się symbolem obsesji. Znane jest powiedzenie: “Przyczepił się jak rzep”.

Charakterystyka botaniczna łopianu

Łopian (Arctium L.)  to roślina pospolita. Jej liście zaczynają być zbierane na początku lata, a kończą się dopiero jesienią. Zbiera się również kłącza trawy, ale odbywa się to w pierwszych miesiącach jesieni. Jeśli trawa rośnie już drugi rok, to korzenie można zbierać od połowy wiosny do jej końca. Na bazie łopianu przygotowywany jest leczniczy ekstrakt.

We wczesnych stadiach życia trawa gromadzi jedynie składniki odżywcze, więc kłącze jest soczyste i mięsiste. Wszystkie przydatne elementy zaczynają się marnować dopiero w następnym roku życia trawy, są niezbędne do uformowania łodygi.

Przydatne właściwości rośliny

Struktura rośliny zawiera olejki eteryczne, sole, garbniki, białko. Roślina ma działanie moczopędne, napotne i żółciopędne. Zioło wykazuje również właściwości przeciwbólowe. Wspomaga tworzenie niezbędnych enzymów w trzustce, działa przeczyszczająco i poprawia stan skóry właściwej. Roślina ma również właściwości przeciwzapalne, przeciwcukrzycowe, dezynfekujące, przeciwdrobnoustrojowe.

Opr: Chris D.

Żródło: extract.market