Lilak pospolity (Syringa vulgaris L.) to wieloletni, pięknie kwitnący krzew (drzewo) liściasty, osiągający 3–7 m wysokości, znany nie tylko ze swoich walorów dekoracyjnych, ale także leczniczych (w medycynie ludowej ).

Polska tradycyjna, ale błędna, nazwa rośliny (bez lilak) sugeruje jej pokrewieństwo z rodzajem bez (Sambucus). Tymczasem lilak i bez należą do zupełnie innych rodzin. Lilak do oliwkowatych (wraz z ligustrem), a bez do piżmaczkowatych. Ponieważ lilak został sprowadzony z Imperium Osmańskiego, przez wiele lat przypuszczano, że jego ojczyzną jest Azja zachodnia, dlatego nazywano go lilakiem tureckim.

Wszystkie części bzu (liście, kwiaty, kora, pąki, korzenie) mają działanie terapeutyczne ze względu na ich glikozydy (zwłaszcza syringinę), olejki eteryczne, flawonoidy, żywice itp. Jednak najbardziej cenione są właściwości lecznicze kwiatów i liście rośliny, które można wykorzystać jako jeden ze składników opłaty green fee lub samodzielnie.

Podobnie jak babka, liście bzu mają właściwości antybakteryjne i przeciwbólowe. W postaci pokruszonej nakłada się na siniaki, rany, ropnie, ropne stany zapalne skóry. Nalewka z liści pomaga likwidować stany zapalne w nerkach, a nawet pomaga usuwać z nich kamienie. Preparaty na bazie kwiatów bzu mają działanie napotne, przeciwgorączkowe, przeciwdrobnoustrojowe, przeciwmalaryczne, przeciwbólowe.

Nalewka jest dobrze znana jako środek przeciw zapaleniu korzeni, pomaga pozbyć się dny moczanowej, zapalenia stawów, artrozy, osteochondrozy. Aby go przygotować, należy napełnić (bez ubijania) kwiatami szklany lub ceramiczny pojemnik do góry i wlać do niego alkohol. Po 20 dniach przechowywania w ciemnym miejscu nalewkę można spożywać, ściśle przestrzegając dawkowania: 30 kropli trzy razy dziennie przez trzy miesiące.

Odwar na bazie pączków bzu jest przyjmowany w celu normalizacji poziomu cukru we krwi, ma działanie terapeutyczne w cukrzycy. Jak wszystkie wywary, przygotowuje się go przez gotowanie (20 minut) 1 łyżki stołowej surowców (pąków bzu) w 0,5 litra wody. Schłodzony bulion jest filtrowany i pobierany jedną łyżkę stołową przed posiłkami trzy razy dziennie.

Herbata kwiatowa jest wskazana przy astmie oskrzelowej, epilepsji, w celu poprawy widzenia. Kwiaty (1 łyżka stołowa) parzy się szklanką wrzącej wody, nalega na 20 minut i filtruje. Możesz go pić przez długi czas, aż uzyskasz wynik.

Właściwości przeciwgorączkowe, napotne, przeciwdrobnoustrojowe, przeciwwirusowe, wykrztuśne – to prawie wyczerpujący zestaw właściwości niezbędnych do leczenia. Ponadto liliowiec likwiduje wszelkie procesy zapalne, bóle, skurcze, uspokaja nerwy. Nic dziwnego, że bzy uciekły przed malarią.

Liście i kwiaty zbiera się w okresie kwitnienia bzu. Pąki zbiera się wczesną wiosną, kiedy pęcznieją. Następnie zbierana jest również kora rośliny. Użyteczne właściwości zebranych surowców są zachowywane przez dwa lata. Należy pamiętać, że naturalna syringina glikozydowa, która wchodzi w skład chemiczny bzu, ma gorzki smak, – substancją toksyczną. Dlatego należy bardzo ostrożnie stosować wszystkie leki, przestrzegając dokładnego dawkowania i zasięgając porady lekarza.

Źródło: agrostory.com